پایگاه بسیج شهید بهشتی (ره) حوزه امام محمد باقر (ع) تبریز

ای تو جان نوبهاران، خوش رسیدی، خوش رسیدی!

ای تو شور آبشاران، خوش رسیدی، خوش رسیدی!

ای شراب آسمانی، ای طلوع مهربانی

با تو شد خورشید خندان، خوش رسیدی، خوش رسیدی!

ای که نامت گشته ذکر هر دم جان و روانم

ای شفای درد پنهان، خوش رسیدی، خوش رسیدی!

آمدی چون ماه تازه، تیغ بر کف، خنده بر لب

آمدی ای عید قربان! خوش رسیدی، خوش رسیدی!

آمدی چون سیلْ جوشان ، بی‌خبر، ناگه، خروشان

تا کنی این خانه ویران، خوش رسیدی، خوش رسیدی!

خانه‌ی عقل زبون را، عقل سرد تیره‌گون را

کرده‌ای با خاک یکسان، خوش رسیدی، خوش رسیدی!

شعر می‌جوشد ز من، پیوسته هر شب، هر سحرگه

از تو شد این چشمه جوشان، خوش رسیدی، خوش رسیدی!

عید قربان روز پیروزی بر هوای نفسانی

بر پیروان آئین محمدی مبارک باد.

عید قربان گرچه آیین خلیل آزر است 

ملت اسلام را امروز زیب و زیور است

حبّذا عیدى که سرخ از خون قربانى او

گونه اسلام و روى ملت پیغمبر است

حبّذا روزى که ابراهیم را در کوى دوست

ذبح اسماعیل از یک گوسفند آسان‎تر است

حاجیان از جان چنان بوسند آن سنگ سیاه

خانه حق را که گویى خال روى دلبر است

سالى ار یک حج بود مر حاجیان را در حجاز

در خراسان خلق را هر روزه حجّ اکبر است

خانه حق را اگر خواهى بپو راه حجاز

ور بخواهى صاحب آن خانه در این کشور است

اندرین عیدى که ملت را همه فرّ و بها

از نو آیین سنّت پاک خلیل آزر است

سعى تو مشکور باد و حجّ تو مبرور باد

در حریمى کز شرافت کعبه را تاج سر است

عید قربان یاد آور تسلیم مطلق و آگاهانه دو بنده برگزیده خدا ، ابراهیم خلیل الله و اسماعیل ذبیح الله مبارک باد.

حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمودند : هنگامی که حق تعالی حضرت ابراهیم را امر فرمود که جای فرزندش اسماعیل بره ای را که برایش فرستاده بود قربانی نماید ابراهیم (ع) غمگین شد و به درگاه خداوند عرضه داشت بار پروردگارا ای کاش فرزندم اسماعیل را به عنوان قربانی از من قبول می نمودی تا هدیه ای ناقابل در محضر حضرتت تقدیم کرده بودم و به سبب صبر در مصیبت از دست دادن فرزند در نزد تو مقربتر می گشتم . پس خداوند به سوی ابراهیم وحی فرستاد که ای ابراهیم از میان مخلوقاتم چه کسی را بیشتر دوست داری ابراهیم عرض کرد پروردگارا احدی را بیشتر از حبیب تو محمد مصطفی (ص) دوست تر ندارم پس به سویش وحی شد که آیا محمد (ص ) را بیشتر دوست داری یا خودت را ، ابراهیم عرضه داشت او را از خودم هم بیشتر دوست دارم . وحی شد به سویش آیا فرزند محمد (ص) را بیشتر دوست داری یا فرزند خودت را ، ابراهیم عرضه داشت بلکه فرزند او را پس به سویش وحی شد آیا قربانی شدن فرزند او به دست دشمنانش از روی ظلم تو را بیشتر ناراحت می سازد یا قربانی شدن فرزند خود به دست خودت در راه اطاعت امر من . ابراهیم گفت بلکه قربانی شدن فرزند محمد (ص) بر دست دشمنان دلم را بیشتر بدرد می آورد پس حق تعالی فرمود : بدان ای ابراهیم در آینده می آیند گروهی که ظاهراً از امت محمد (ص) هستند و ظالمانه و نامردانه فرزند او حسین بن علی (ع) را مظلومانه همچون برّه ای سر می برند و به این کارشان خوشحالی نمایند . وقتی جناب ابراهیم این قضیه را شنید ناله ای زد و فریاد او بلند شد و دل او به درد آمد  و شروع کرد به گریه کردن  ، پس از جانب   حق تعالی خطاب رسید ای ابراهیم به خاطر این ناله و گریه ای که بر حسین (ع) زدی پاداشی همچون بریدن سر اسماعیل به تو عطا می کنم و مقامی بالاتر از مقامی را که در راه از دست دادن او صبر بر مصائب او به تو می رسید برایت در نظر می گیرم و ای ابراهیم بدان به خاطر این گریه ای که بر مصیبت قتل حسین بن علی (ع) نمودی بر ذات خودم واجب نمودم که تو را به بلندترین درجات کسانی که به آنها ثواب داده ام برسانم و این است معنی قول خدای عظیم الشان سورة صافات آیة 107 : « و فدیناه بذبح عظیم » « و فدا نمودیم و بخشیدیم سر بریدن اسماعیل را بر ابراهیم به خاطر ذبحی عظیم تر »

عیون اخبار الرضا جلد 1 صفحه 151